 |
| សិស្សមកពីសាលាគោលដៅធ្វើបទបង្ហាញអំពីរូបិយប័ណ្ណនៃបណ្តាប្រទេសអាស៊ានក្នុងសិក្ខាសាលារបស់គម្រោង IBECនៅភ្នំពេញ។ រូបថតអឿសាវីនអង្គការខេប |
ភ្នំពេញៈគម្រោងកែលម្អអប់រំកម្រិតមូលដ្ឋាននៅកម្ពុជា (ឬ IBEC) ត្រូវបានចាប់ផ្តើមនៅក្នុងឆ្នាំ២០០៩ ស្របតាមការអភិវឌ្ឍគោលនយោបាយបំណិនជីវិតរបស់ក្រសួងអប់រំនៅឆ្នាំ ២០០៦ ដែលនៅពេលនេះកម្មវិធីបំណិនជីវិតដែលទទួលជំនួយសប្បុរសធម៌ពីពលរដ្ឋ អាមេរិកតាមរយៈទីភ្នាក់ងារសហរដ្ឋអាមេរិកដើម្បីការអភិវឌ្ឍអន្តរជាតិ (USAID) បានប្រតិបត្តិការដោយអង្គការអប់រំពិភពលោក (WE) សហការជាមួយអង្គការសកម្មភាពសំរាប់បឋមសិក្សានៅកម្ពុជា (KAPE) អនុវត្តសាកល្បងអន្តរាគមន៍បែបច្នៃប្រឌិតក្នុងការគាំទ្របង្កល ទ្ធភាពនិងពង្រឹងគុណភាពអប់រំ បានដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់នៅក្នុងការជម្រុញ ឲ្យកុមារចូលរៀនមកទល់នឹងពេលនេះ គម្រោងនេះបានជួយកុមារកម្ពុជាប្រមាណជាង១សែននាក់ស្ថិតក្នុងខេត្ត ចំនួន៣។
លោកអឿនសាវីនមន្ត្រីទំនាក់ទំនងអង្គការKAPEបានឲ្យដឹងថាគម្រោងIBEC បានទទួលការឧបត្ថម្ភពីសហរដ្ឋអាមេរិកដោយចាប់ផ្តើមនៅចុងឆ្នាំ២០០៩ ផ្តោតលើសិស្សចាប់ពីថ្នាក់ទី១ ដល់ថ្នាក់ទី៩ និងត្រូវបញ្ចប់វិញនៅចុងឆ្នាំ២០១៤ ដោយប្រើប្រាក់គម្រោងប្រមាណចំនួន១០លានដុល្លារសហរដ្ឋអាមេរិក។
លោកបានបន្តថា គម្រោងនេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្តចំនួន ៣ គឺខេត្តកំពង់ចាម ក្រចេះ និង ខេត្ត សៀមរាប ដើម្បីបង្កភាពងាយស្រួលធ្វើយ៉ាងណាឲ្យកុមារទាំងអស់បានចូលរៀន និងត្រូវឲ្យពួកគេទទួលបានគុណភាពនៃការអប់រំកាន់តែប្រសើរ តាមកម្មវិធីបំណិនជីវិត។
នៅក្នុងសិក្ខាសាលាមួយស្តីអំពីការអនុវត្តល្អរបស់គម្រោង IBEC លោកអឿ សាវីន បាននិយាយថា៖ «មកទល់នឹងពេលនេះ គម្រោង IBEC បានជួយសិស្សជាង ១ សែននាក់ នៅក្នុងខេត្តចំនួន ៣ គឺ សៀមរាប ក្រចេះ និង កំពង់ចាម។ គម្រោង IBEC បង្កឲ្យមានកម្មវិធីបំណិនជីវិតជួយបន្ថែមទៅលើកម្មវិធីសិក្សា មានស្រាប់របស់ក្រសួង កម្មវិធីអាហារូបករណ៍ សម្រាប់សិស្សក្រីក្រ កម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលបច្ចេកទេសគ្រូកុមារមេត្រី ការគ្រប់គ្រងរដ្ឋបាលសាលារៀន និងភាពជាអ្នកដឹកនាំ និងការចូលរួមពីសហគមន៍ការបង្កើតសៀវភៅបំណិនជីវិតចំនួន ៣០ មុខជួយដល់ក្រសួងអប់រំ ជាដើម»។
តាមរយៈរបាយការណ៍ក្រសួងនិងអង្គការជាតិនិងអន្តរជាតិនានាបានឲ្យដឹង ថា បញ្ហាការចូលរៀនរបស់កុមារនិងការបោះបង់សាលារៀននៅតែជាក្តីកង្វល់។ ប៉ុន្តែតាមរយៈការអនុវត្តលើគម្រោងកែលម្អអប់រំមូលដ្ឋានកម្រិត មូលដ្ឋាននៅកម្ពុជាពិសេសកម្មវិធីបំណិនជីវិតនៅក្នុងខេត្តចំនួន ៣ បានឲ្យដឹងថា គម្រោងទទួលបានជោគជ័យ ៩០ ភាគរយ។
លោក ហ៊ិន ស៊ីហួន ប្រធានអង្គការ KAPE ដែលមានការិយាល័យធំនៅ ខេត្តកំពង់ចាម បានឲ្យដឹងថា នៅក្នុងខេត្តកំពង់ចាម ជាខេត្តមួយដែលមានប្រជាជនច្រើន ហើយបញ្ហាពលកម្មលើកុមារនៅតាមបណ្តាស្រុកមួយចំនួនក៏មានច្រើនដែរ ក្នុងនោះមានពលកម្មក្នុងចម្ការកៅស៊ូ ចម្ការដំឡូង រោងចក្រ និង ចម្ការថ្នាំ ជាដើម។ បញ្ហាទាំងនោះជាការដាក់គម្លាតឲ្យកុមារស្ថិតនៅឆ្ងាយពីការសិក្សា។
លោកមានប្រសាសន៍ថា៖«បញ្ហាគ្រួសារធ្វើឲ្យកុមារមួយចំនួនដែលមាន វ័យបំពេញពលកម្មត្រូវគេអូសទាញទៅប្រើជាកម្លាំងដើម្បីរកប្រាក់»។
លោកបានបន្តថា៖ «ការអូសទាញ[ត្រឡប់មករៀនវិញ]ពួកយើងពិតជាជួបការលំបាក តែយើងបានធ្វើការជាប្រព័ន្ធដោយសហការជាមួយភូមិឃុំដើម្បី ផ្សព្វផ្សាយរឿងនេះ។ តែដើម្បីឆ្លើយតបនឹងបញ្ហាពិបាកខ្លាំងគឺយើងនឹងមានការផ្តល់ អាហារូបករណ៍ និងការឧបត្ថម្ភជាអាហារពេលព្រឹកជាដើម»។
លោកបានបញ្ជាក់ថា៖ «ក្រោយពេលយើងរៀបចំផ្តល់អាហារូបករណ៍ និងអនុវត្តកម្មវិធីបំណិនជីវិតឲ្យពួកគេធ្វើឲ្យយើងអាចកាត់បន្ថយការ បោះបង់ចោលការសិក្សាបានច្រើន ហើយយើងអាចប្រមូលកុមារឲ្យមកចូលរៀនបានប្រមាណ៩០ភាគរយ»។
គួរបញ្ជាក់ថា ដើម្បីជំរុញឲ្យការប្រមូលកុមារចូលរៀនបានទាំងអស់គ្នាគម្រោងកែលម្អ អប់រំកម្រិតមូលដ្ឋាននៅកម្ពុជា បានផ្តល់អាហារូបករណ៍និងបណ្តុះបណ្តាលដល់គ្រូដែលស្ថិតក្នុងតំបន់ ដាច់ស្រយាលនោះបានចំនួន៣៦០នាក់ និងបានចងក្រងឯកសារបំណិនជីវិតចំនួន៣០មុខវិជ្ជា៕
ប្រភពពី៖ ភ្នំពេញប៉ុស្តិ៍
No comments:
Post a Comment